Primo Levi

Biografia

Primo Levi wordt in 1919 geboren in Turijn als oudste zoon in een joodse middenklassefamilie. Na de middelbare school studeert hij af in de scheikunde. Wegens de antisemitische wetten van 1938 kan hij niet aan de slag bij de universiteit. Uiteindelijk wordt hij onder een valse naam aangenomen in een klein laboratorium, waar hij tot 1942 blijft. Levi moet onderduiken en raakt betrokken bij het verzet.

Door het verraad van een infiltrant wordt Levi op 13 december 1943 gearresteerd en later gedeporteerd naar Auschwitz. Bij de bevrijding is hij een van de slechts vijf overlevenden van 650 Italiaanse joden. Zijn kennis van de scheikunde had hem gered. Over zijn tijd in Auschwitz schrijft Levi kort na de oorlog Se questo è un uomo, wellicht zijn grootste meesterwerk. Een vervolg komt er pas zestien jaar later met La tregua, waarin hij zijn negen maanden durende reis van Auschwitz naar huis beschrijft. Levi schrijft nog verschillende boeken en verhalen, waaronder Il sistema periodico, als getuige van zijn liefde voor de scheikunde, en deel drie van de oorlogtrilogie, I sommerso e i salvati, meteen ook zijn laatste boek.

Levi overlijdt in 1987 op 67-jarige leeftijd na een val in een trappenhuis. Ongeluk of wanhoopsdaad na de beëindiging van zijn levenswerk? We zullen het wellicht nooit weten.

Bibliografia

1947 | Se questo è un uomo	Eerst was ik een mens / Is dit een mens | 1963
1963 | La tregua	Het oponthoud / Het respijt | 1966
1975 | Il sistema periodico	Het periodiek systeem | 1987
1978 | Le chiave a stella	De kruissleutel | 1978
1981 | Lilit e altri raconti	Lilith: verhalen | 1981
1982 | Se non ora, quando?	Zo niet nu, wanneer dan? | 1982
1986 | I sommerso e i salvati	De verdronkenen en de geredden | 1991

Curiosità

Levi heeft een wikipedia-pagina in zowat elke beschikbare taal, waaronder het Nederlands. Meer achtergrond vind je bij Humanistische canon en Liberales.

Sandro Veronesi

Biografia

Sandro Veronesi werd geboren in Prato in 1959. Hij studeerde architectuur, maar begon op negenentwintigjarige leeftijd met het schrijven van romans. In 2000 won hij Premio Campiello voor La forza del passato. Voor Caos calmo won hij in 2006 de Premio Strega. Veronesi woont en werkt nu in Rome.

Bibliografia

1988 | Per dove parte questo treno allegro	Waar gaat die vrolijke trein naartoe? | 2002
1990 | Gli sfiorati	Onaangeraakt | 2004
1992 | Cronache Italiane
1992 | Occhio per occhio
1995 | Venite venite B-52
1996 | Live
2000 | La forza del passato	In de ban van mijn vader | 2001
2001 | Ring City
2002 | Superalbo. Le storie complete
2003 | No man's land
2005 | Caos calmo	Kalme chaos | 2006
2007 | Brucia Troia	Troje brandt | 2008
2010 | XY	XY | 2011
2011 | Baci sciagliti altrove	Misplaatste kussen | 2012
2013 | Viaggi e viaggetti	Grote reizen, kleine reizen | 2014
2014 | Terre rare	Zeldzame aarden | 2015

Curiosità

La forza del passato werd verfilmd in 2002. Veronesi schreef ook mee aan enkele andere films.
Veronesi wordt gepubliceerd door uitgever Prometheus.

Alessandro Piperno

Biografia

Piperno is geboren in Rome in 1972. Zijn vader is joods, zijn moeder katholiek. Hij studeerde Franse literatuur en doceert nu hetzelfde vak aan de Università di Tor Vergata. Daarnaast is Piperno redacteur bij het literaire tijdschrift Nuovi argomenti. In 2000 publiceert hij het essay Proust antiebreo, dat hem grote fans maar evenveel critici oplevert. Zijn eerste roman, Con le peggiori intenzioni, verschijnt in 2005 en wordt in Italië een bestseller. Zijn derde roman, Inseparabili, wordt in 2012 bekroond met de Premio Strega.

Bibliografia

2000 | Proust antiebreo
2005 | Con le peggiori intenzioni	Met de slechtste bedoelingen | 2006
2007 | Il demone reazionario
2010 | Persecuzione. Il fuoco amico dei ricordi	Vervolging | 2011
2012 | Inseparabili. Il fuoco amico dei ricordi	De onafscheidelijken | 2013
2013 | Pubblici infortuni

Curiosità

Over Piperno valt bitter weinig te vinden op internet - niet eens een eigen website. Alleen op de Italiaanse Wikipedia vinden we Piperno terug, alwaar we leren dat zijn grote passie muziek is.
In het Nederlands is er uitgeverij Contact. En dat is het zowat.

Alessandro Perissinotto

Biografia

Alessandro Perissinotto (Turijn, 1964) is de zoon van Fiat-arbeiders. Hij zou oorspronkelijk dezelfde weg opgaan, maar op zijn twintigste leert hij Frans, om vervolgens af te studeren in de Letteren. Perissinotto is specialist in vertalingen van oude verhalen uit de Alpen. Hij is medewerker van de krant La Stampa, en lid van de voetbalploeg van Italiaanse schrijvers, samen met o.a. Alessandro Baricco. Perissinotto’s eerste misdaadroman verscheen in 1997.

Bibliografia

1997 | L'anno che uccisero Rosetta	Het jaar dat ze Rosetta vermoordden | 1999
2000 | La canzone di Colombano	Het lied van Colombano | 2001
2003 | Treno 8017
2004 | Al mio giudice	Aan mijn rechter | 2005
2006 | Una piccola storia ignobile
2007 | L'ultima notte bianca
2008 | L'orchestra del Titanic
2009 | Per vendetta	Wraak | 2011
2011 | Semina il vento
2013 | Le colpe dei padri	De dwalingen van de ouders | 2014
2014 | Coordinate d'oriente

Curiosità

Vooreerst is er Perissinotto's eigen website. Met Microsoft Reader kan je er ook twee e-books downloaden.
In het Nederlands zijn er uitgeverij Serena Libri en uiteraard ook crimezone.

Monaldi & Sorti

Biografia

Imprimatur Secretum Veritas Mysterium. Unicum… Vrij vertaald: men kan geheimen afdrukken van de hele wereld, maar de waarheid blijft een mysterie. Wat overblijft is enkel… Die vijf Latijnse woorden zijn meteen ook de titels van een reeks van historische thrillers. Zeven boeken zijn gepland; de titels van de laatste twee boeken houden Monaldi en Sorti nog geheim.
Rita Monaldi is classica en gespecialiseerd in godsdienstgeschiedenis. Ze werkte als docente en is nu journaliste. Haar echtgenoot Francesco Sorti is musicoloog en maakte o.a. programma’s voor de staatsomroep RAI en de radiozender van het Vaticaan. Het eerste boek van het echtpaar, Imprimatur, zorgde voor ophef in Italië. Paus Innocentius XI en het Vaticaan kwamen er niet al te positief uit. Het tweede deel, Secretum, werd zelfs niet uitgebracht in Italië. Onder druk van het Vaticaan, wordt gefluisterd. In elk geval werden de boeken in het buitenland wel een groot succes. Na Veritas in 2006 en twee zijsprongetjes met de schelm Salaì verschijnt in 2011 het vierde deel rond Atto Melani: Mysterium. In hetzelfde jaar schreven ze het geschenkboekje voor de Nederlandse Maand van het Spannende Boek, Versluiering.

Bibliografia

2002 | Imprimatur	Imprimatur | 2002
2004 | Secretum	Secretum | 2004
2006 | Veritas	Veritas | 2006
2007 | I dubbi di Salaì	De twijfel van Salaì | 2007
2008 | L'uovo di Salaì	Het ei van Salaì | 2008
2011 | Dissimulazione	Versluiering | 2011
2011 | Mysterium	Mysterium | 2011

Curiosità

De eigen site van Monaldi & Sorti moet je weten te vinden: hij luistert naar de naam attomelani.net, naar het hoofdpersonage uit de boeken, Atto Melani. Daar kan je ook (in het Engels) lezen over de Italiaanse boycot van hun werk. Met dank aan De Bezige Bij, die doet wat Italiaanse uitgevers niet willen doen: de originele, Italiaanse versie van Imprimatur terug op de markt brengen.
Over hoofdpersonage Atto Melani vind je een artikel bij Wikipedia.
Binnen het eigen taalgebied vind je Monaldi & Sorti bij crimezone, Wikipedia en uitgever De Bezige Bij.

Curzio Malaparte

Biografia

Curzio Malaparte werd in 1898 in Toscane geboren als Kurt Erich Suckert, zoon van een Duitse vader en Italiaanse moeder. Zijn pseudoniem verwijst naar Napoleon Bonaparte: "Napoleon s'appelait Bonaparte, et il a mal fini: je m'appelle Malaparte et je finirai bien."
Tijdens de Eerste Wereldoorlog vecht hij in de loopgraven; de mosterdgassen waaraan hij daar wordt blootgesteld zullen later zijn dood worden. Na de oorlog wordt Malaparte journalist. In 1922 treedt hij toe tot de fascisistische partij van Mussolini. Zijn eerste boeken schrijft hij ook in die periode. In 1931 verschijnt, in het Frans, Technique du coup d'état (vertaling bij Manteau, 1987), waarin hij niet mals is voor Hitler en Mussolini. Malaparte wordt verbannen naar het eiland Lipari. Hij komt uiteindelijk weer vrij dankzij Mussolini's schoonzoon, Galeazzo Ciano. Malaparte keert terug naar Capri, naar zijn huis Casa Malaparte, dat het mooiste huis ter wereld wordt genoemd. De daaropvolgende jaren wordt Malaparte nog verschillende keren gearresteerd.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog is Malaparte correspondent voor de Corriere della Sera en later ook diplomaat. Zijn ervaringen vormen de basis voor verschillende boeken, o.a. Kaputt, dat voor een deel in Finland is geschreven.
Na de oorlog bekeert Malaparte zich tot het communisme, en schrijft hij ook enkele toneelstukken, die geen groot succes worden. In 1950 maakt hij zijn enige film, Il Cristo proibito.
Malaparte sterft in Rome aan kanker op 19 juli 1957.

Bibliografia

1927 | Avventura di un capitano di sventura
1931 | Technique du coup d'état	Techniek van de staatsgreep | 1987
1931 | Sodoma e Gomorra
1936 | Fughe in prigione
1937 | Sangue	Bloed | 2012
1940 | Donna come me
1943 | Il Volga nasce in Europa
1944 | Kaputt	Kaputt | 2005
1946 | Don Camaleo
1947 | Il sole è cieco
1949 | La pelle	De huid | 2007
1949 | Storia di domani
1957 | Raconti italiani
1966 | Journal d'un étranger à Paris	Dagboek van een vreemdeling in Parijs | 2014

Curiosità

Curzio Malaparte heeft veel geschreven in zijn leven, waarvan je hierboven alleen een selectie vindt. Een vollediger overzicht, en meer info over Malaparte's woelige leven, vind je in de Italiaanse of Engelse Wikipedia.
Over Malaparte's filmwerk, o.a. zijn eigen film Il Critso proibito, vind je hier alles.
Foto's van Casa Malaparte vind je bij Flickr en op deze Tsjechische site.

Alessandro Baricco

Biografia

Alessandro Baricco werd in 1958 geboren in Turijn. Hij studeerde af in de filosofie en werd schrijver, tv-presentator en regisseur. Hij debuteerde in 1991 met Castelli di rabbia. In 1994 richtte hij een school op voor creatief schrijven en storytelling, de Scuola Holden. Hij kreeg verschillende prijzen voor zijn boeken, en twee ervan werden verfilmd. Baricco woont in Rome met zijn vrouw en twee zonen.

Bibliografia

1991 | Castelli di rabbia	Land van glas | 1996
1993 | Oceano mare	Oceaan van een zee | 1995
1994 | Novecento. Un monologo	Novecento | 1998
1996 | Seta	Zijde | 1997
1999 | City	City | 2000
2002 | Senza sangue	Zonder bloed | 2003
2004 | Omero, Iliade	De Ilias van Homerus | 2006
2005 | Questa storia	Dit verhaal | 2007
2006 | I barbari	De barbaren | 2010
2009 | Emmaus	Emmaüs | 2010
2011 | Mr Gwyn	Mr Gwyn | 2012
2012 | Tre volte all'alba	Driemaal bij dageraad | 2013
2012 | Una certa idea di mondo	Een bepaald idee van de wereld | 2014
2014 | Smith & Wesson
2015 | La Sposa giovane	De Jonge Bruid | 2015

Curiosità

Tot 2006 verschenen de boeken van Baricco bij De Geus, daarna bij De Bezige Bij. De vertaling is telkens van Manon Smits. Over de verfilmingen van Zijde en Novecento en Baricco's andere filmwerk vind je alles bij IMDb. Uiteraard is er ook een wikipedia-pagina.

Giuseppe Genna

Biografia

Giuseppe Genna (Milaan, 1969) werkte lang geleden voor een poëziemagazine, en was daarna een tijdje medewerker in het Italiaanse parlement. Hij debuteerde met Assalto a un tempo devastato e vile, een verzameling van verhalen en essays over politieke en metafysische vraagstukken. Het daaropvolgende Catrame introduceerde inspecteur Lopez, die ook de hoofdfiguur is in de trilogie gevormd door Nel nome di Ishmael, Non toccare la pelle del drago en Grande madre rossa.

Bibliografia

2001 | Assato a un tempo devestate e vile
2001 | Catrame
2001 | Nel nome di Ishmael	In de naam van Ismael | 2003
2002 | Forget domani
2003 | I demoni
2003 | Non toccare la pelle del drago	De huid van de draak | 2005
2004 | Il caso Battisti
2005 | Grande madre rossa
2005 | Costantino e l'impero
2005 | L'anno luce
2006 | Dies irae
2008 | Hitler
2009 | Le teste
2014 | La vita umana sul pianeta terra

Curiosità

Giuseppe Genna heeft een officiële site. Je vindt er alles over zijn boeken, en ook een Engelstalige biografie. Genna heeft ook een andere site over literatuur, die heel populair schijnt te zijn. Genna vind je ook terug op crimezone en bij uitgeverij Luitingh-Sijthoff.

Marcello Fois

Biografia

Marcello Fois werd geboren in Firenze in 1960. Bij ons is hij bekend van zijn trilogie rond advocaat Bustianu. Verder schrijft hij ook voor theater, televisie en film.

Bibliografia

1992 | Ferro Recente
1992 | Picta
1993 | Meglio morti	Beter dood | 2010
1993 | Falso gotico nuorese
1996 | Il silenzio abitato delle case
1996 | Gente del libro
1997 | Sheol
1997 | Nulla
1998 | Sempre caro	Immer dierbaar | 2000
1998 | Radiofavole
1999 | Gap
1999 | Sangue dal cielo	Bloed uit de hemel | 2001
1999 | Sola andata
2000 | Cerimonia
2000 | Compagnie difficili
2001 | Dura madre
2002 | Piccole storie nere
2002 | L'altro mondo	De blauwe tong | 2004
2002 | Materiali
2003 | Ilaria Alpi. Il più crudele dei giorni
2004 | Tamburini. Cantata per voce sola
2006 | Memoria del vuoto
2006 | L'ultima volta che sono rinato (poëzie)
2007 | Autostrada (met Carlo Lucarelli en Luigi Gozzi)
2008 | In Sardegna non c'è il mare
2009 | Stirpe
2010 | Paesaggi d'autore
2012 | Nel tempo di mezzo
2013 | L'importanza dei luoghi comuni
2015 | Luce perfetta

Curiosità

Het tv-werk van Fois.
Fois bij De Geus en bij crimezone.nl.

Giancarlo De Cataldo

Biografia

Giancarlo De Cataldo (Taranto, 1956) woont sinds 1973 in Rome, waar hij rechter is bij het Hof van Assisen. Hij had al een hele reeks boeken, theaterstukken, essays, tv-series en hoorspelen op zijn naam staan, toen in 2002 zijn grootste succes gepubliceerd werd: Romanzo criminale, in het Nederlands vertaald als De bende van Magliana.

Bibliografia

1989 | Nere come il cuore
1991 | Minima Criminalia
1992 | Camici bianchi e impronte digitali
1993 | Contessa
1995 | Terroni
1997 | Il padre e lo straniero
1998 | I giorni dell'ira
1999 | Onora il padre
2000 | Teneri assassini
2001 | Acidofenico
2002 | Romanzo criminale	De bende van Magliana | 2005
2005 | Crimini	Misdaden | 2006
2007 | Nelle mani giuste
2007 | Fuoco!
2008 | L'india, l'elefante e me
2010 | I traditori
2012 | Io sono il Libanese
2014 | Nell'ombra e nella luce

Curiosità

In het Italiaans kan je hier een interview lezen (maar let op voor je ogen) en hier een interview en een biografie. Een overzichtje van het TV- en filmwerk vind je hier, inclusief de verfilming van Romanzo criminale, die ook bij ons te verkrijgen is op dvd.
In het Nederlands is er erg weinig te vinden over De Cataldo. Zelfs de website van uitgever Vassallucci lijkt te zijn verdwenen. Gelukkig is er nog crimezone.
Een korte uiteenzetting over de bende van Magliana vind je hier.

Gianrico Carofiglio

Biografia

Gianrico Carofiglio (Bari, 1961) is magistraat sinds 1986. In de laatste jaren van zijn gerechtelijke carrière was hij anti-maffiaprocureur. In 2008 werd hij verkozen in de Italiaanse Senaat voor de Partito Democratico.
Carofiglio's schrijversloopbaan begint in 2002 met de publicatie van Testimone inconsapevole (De onbewuste getuige, 2007), het eerste deel in een reeks rond advocaat Guido Guerrieri, in 2010 al aan een drieënvijftigste druk toe. Intussen werden zijn rechtbankthrillers in meerdere talen vertaald, en werden enkele boeken verfilmd. Ook zijn boek Il passato è una terra straniera (vrij vertaald Het verleden is een vreemd land) werd verfilmd.
In 2008 publiceerde Carofiglio een graphic novel, Cacciatori nelle tenebre, samen met zijn broer Francesco.

Bibliografia

De misdaadromans met advocaat Guido Guerrieri zijn aangeduid met de letter G en het volgnummer in de reeks.

2002 | Testimone inconsapevole	De onbewuste getuige G1 | 2007
2003 | Ad occhi chiusi	Met gesloten ogen G2 | 2008
2004 | Il passato è una terra straniera
2006 | Ragionevoli dubbi	Gerede twijfel G3 | 2009
2007 | Cacciatori nelle tenebre
2008 | Né qui né altrove. Una notte a Bari
2010 | Le perfezioni provvisorie	De volmaaktheid van het tijdelijke G4 | 2011
2010 | Non esiste saggezza
2011 | Il silenzio dell'onda
2013 | Il bordo vertiginoso delle cose
2014 | Una mutevole verità
2014 | La regola dell' equilibrio G5

Curiosità

Wikipedia in het Engels of Italiaans. Op Carofiglio's officiële site vind je een Engelstalige biografie.

Massimo Carlotto

Biografia

Massimo Carlotto werd geboren in Padova in 1956. Op dertienjarige leeftijd wordt hij een actief lid van de extreem-linkse groepering Lotta Continua. In 1976 treft Carlotto het dode lichaam van een kennis aan. Voor hij het weet wordt hij beschuldigd van moord. Hij wordt veroordeeld, en op aanraden van zijn advocaten gaat hij op de vlucht, eerst naar Parijs, en later naar Mexico. Daar wordt hij verraden, en op het vliegtuig naar Italië gezet. Vanaf 1986 komen er steunbetuigingen uit alle hoeken van de wereld wegens het onrecht dat hem is aangedaan. Uiteindelijk krijgt Carlotto in 1993 gratie van de president. Over die periode in zijn leven schrijft Carlotto de autobiografische roman Il fuggiasco. Daarna begint hij een reeks detectiveverhalen rond de Alligator, tevens blues- en calvadosliefhebber. Intussen volgden nog verschillende andere romans, twee jeugdboeken en verschillende toneelstukken, krantenartikels en essays. Il fuggiasco en twee andere romans zijn ook verfilmd.

Bibliografia

Carlotto is auteur van een detectivereeks rond de Alligator, waarvan de twee eerste vertaald zijn. De vluchteling is een autobiografisch boek. De andere vertaalde boeken zijn misdaadromans.

1995 | Il fuggiasco	De vluchteling | 2005
1996 | La verità dell' Alligatore	De waarheid van de Alligator | 2005
1997 | Il mistero di Mangiabarche	De Alligator en het mysterie van de Schepeneter | 2005
1998 | Le irregolari
1999 | Nessuna cortesia all' uscita
2000 | Il corriere Colombiano
2001 | Arrivederci amore ciao	Tot ziens liefje, vaarwel | 2006
2002 | Il maestro di nodi
2004 | L'oscura immensità della morte
2004 | Niente, più niente al mundo
2005 | Nordest
2006 | La terra della mia anima
2007 | Dimme che non vuoi morire
2007 | Mi fido di te (met Francesco Abate)	Ik vertrouw je | 2008
2007 | Perdas de fogu (met Mama Sabot)
2009 | L'amore del bandito
2011 | Alla fine di un giorno noioso
2012 | Respiro corto
2013 | Le vendicatrici (met Marco Videtta)

Curiosità

Carlotto heeft een overvloedige eigen website, meestal enkel in het Italiaans, maar je vindt er ook een beknopte bibliografie in het Engels en in het Frans. Nog in het Frans kan je een interview lezen n.a.v. de vertaling van L’ immensa oscurità della morte, dat evenwel nog niet is vertaald in het Nederlands. De titels die dat wel zijn, vind je bij Wereldbibliotheek en Lebowski Publishers. Zijn boeken vind je uiteraard ook terug op crimezone.nl. Voor de niet-lezers en de Carlotto-verslaafden zijn er de films Il fuggiasco en Arrivederci Amore Ciao.

Ottavio Cappellani

Biografia

Ottavio Cappellani (1969) studeerde filosofie en heeft tegenwoordig een eigen krantencolumn. Hij schrijft ook songs voor zijn eigen band. In 2004 debuteerde hij met Chi è Lou Sciortino?, dat in verschillende landen werd uitgebracht. In 2009 verscheen de prequel Chi ha incastrato Lou Sciortino?

Bibliografia

Twee woorden typeren Cappallani's werk: maffia en satire.

2004 | Chi è Lou Sciortino?	Wie is Lou Sciortino? | 2005
2007 | Sicilian tragedi	Romeo en Julia op Sicilië | 2009
2009 | Chi ha incastrato Lou Sciortino?
2011 | L'isola prigione

Curiosità

Ottavio Cappellani liet sporen na bij Wikipedia, maar alleen in het Italiaans.

Andrea Camilleri

Biografia

De Siciliaan Andrea Camilleri (1925) is immens populair in Italië. Hij werkte vooral voor theater en televisie, als regisseur en als scenarist. Dat hij ook is beginnen schrijven, hebben we te danken aan zijn voorbeelden, Leonardo Sciascia, eveneens Siciliaan, en Vazquez Montalbano, naar wie Camilleri later het hoofdpersonage in zijn misdaadboeken noemt. De reeks rond commissaris Montalbano wordt een groot succes. Toch was het bijna niet zover gekomen. Liefst 14 uitgeverijen wezen Camilleri's eerste boek, Il corso delle cose, af, alvorens het 10 jaar later, in 1978, alsnog gepubliceerd werd. Tegenwoordig, de 80 al gepasseerd, levert Camilleri nog altijd meerdere werken per jaar af. Daarbij wisselt hij de populaire Montalbano-boeken af met onderwerpen die hem na aan het hart liggen: de maffia, Pirandello of de schilder Caravaggio.

Bibliografia

Eerst en vooral: Camilleri schrijft te veel boeken om ze allemaal overzichtelijk weer te geven. Onderstaande lijst is beperkt tot de vertaalde boeken, hier en daar aangevuld met ander werk. Wie een volledige lijst wil, kan een kijkje nemen op de fansite.
Tot het bekendste werk van Camilleri behoort de Montalbano-reeks, hieronder aangeduid met nummering van M1 tot - voorlopig - M16. Camilleri schreef ook een pak verhalenbundels rond Montalbano, die zijn aangeduid met de letter M, zonder cijfer. De hele reeks is het lezen waard.
Daarnaast schreef hij verschillende andere boeken, die gewoonlijk iets te maken hebben met Sicilië. Er zijn enkele komische historische romans vertaald, zoals Rook! en Het jachtseizoen, beide zeer aan te bevelen. Ook interessant is een boek over schrijver en stadsgenoot Luigi Pirandello: Biografie van een verwisselde zoon.

1978 | Il corso delle cose	De loop der dingen | 2000
1980 | Un filo di fumo	Rook! | 2003
1992 | La stagione della caccia	Het jachtseizoen | 2001
1994 | La forma dell'acqua | M1	De vorm van water | 1999
1995 | Il birraio di Preston	De Siciliaanse opera | 2002
1996 | Il cane di terracotta | M2	De hond van terracotta | 2002
1996 | Il ladro di merendine | M3	De gestolen twaalfuurtjes | 2000
1997 | La voce del violino | M4	De stem van de viool | 1999
1998 | Un mese con Montalbano | M	De poes en het vinkje (deels) | 2015
1999 | Gli arancini di Montalbano | M	De poes en het vinkje (deels) | 2015
2000 | La gita a Tindari | M5	Het uitstapje naar Tindari | 2001
2000 | Biografia del figlio cambiato	Luigi Pirandello: biografie van een verwisselde zoon | 2007
2001 | L'odore della notte | M6	De geur van de nacht | 2003
2002 | La paura di Montalbano | M	De angst van Montalbano | 2007
2002 | Storie di Montalbano | M
2002 | Le inchieste del Commissario Collura	Collura, commissaris ter zee | 2010
2003 | Il giro di boa | M7	Het ronden van de boei | 2004
2004 | La prima indagine di Montalbano | M	De eerste zaak van Montalbano | 2008 Montalbano en het verdwenen kind | 2009 Zeven maandagen met Montalbano | 2010
2004 | La pazienza del ragno | M8	Het geduld van de spin | 2005
2005 | La luna di carta | M9	De maan van papier | 2006
2005 | Il medaglione	Het medaillon | 2007
2006 | La vampa d'agosto | M10	Verstikkende zomerhitte | 2008
2006 | Le ali della sfinge | M11	De vleugels van de sfinx | 2009
2007 | Il colore del sole	Zwarte zon | 2010
2007 | La pista di sabbia | M12	Sporen in het zand | 2010
2007 | Voi non sapete	Het ABC van de maffia | 2008
2008 | Il campo del vasaio | M13	De bloedakker | 2011
2008 | Racconti di Montalbano | M	De poes en het vinkje (deels) | 2015
2008 | L'età del dubbio | M14
2009 | La danza del gabbiano | M15	De dans van de meeuw | 2019
2010 | La caccia al tesoro | M16	Jacht op de schat | 2019
2010 | Il sorriso di Angelica | M17
2011 | Il gioco degli specchi | M18
2012 | Una lama di luce | M19
2012 | Una voce di notte | M20
2013 | Un covo di vipere | M21
2014 | La piramide di fango | M22
2015 | La giostra degli scambi | M23
2016 | Noli me tangere	Noli me tangere | 2016
2017 | L'altro capo del filo| M24
2017 | La rete di protezione | M25	Net van bescherming | 2018

Curiosità

Camilleri heeft een persoonlijke site, maar ook een omvangrijke fansite, genoemd naar de woonplaats van commissaris Montalbano, Vigata. Daar vind je een overzicht van alle gepubliceerde boeken en hun vertalingen.
In het Nederlands vind je Camilleri bij Ine Jacet en op crimezone. Een uitgebreid artikel vind je bij Casa In Italia. Enkele boeken zijn verschenen bij De Geus. De eerste negen Montalbano's en enkele andere boeken verschenen bij Serena Libri. Daarna verhuisde Montalbano naar Prometheus.
Nogal wat boeken zijn in Italië ook verfilmd voor televisie. Vier dvd-boxen, met in totaal zestien afleveringen, zijn te verkrijgen met Nederlandstalige ondertiteling (Lumière).

Luther Blissett & Wu Ming

Biografia

Luther Blissett ontstond in 1994 als een ‘multiple name’ project, een groep van honderden Europese artiesten, kunstenaars en grappenmakers. Iedereen die dat wilde kon onder die naam acties ondernemen; niemand had de naam in eigendom. Luther Blissett voerde vooral een culturele guerrilla en zag zichzelf als een protestbeweging tegen de traditionele media- en cultuurindustrie. Enkele leden haalden bijvoorbeeld grappen uit waar alle gevestigde media zich door lieten foppen. Anderen maakten radio-uitzendingen voor internet. In 1999 werd onder de naam Luther Blissett ook een boek gepubliceerd, Q. Datzelfde jaar pleegde Luther Blissett een symbolische seppuku (Japanese zelfmoord).
Enkele Blissetts gingen daarna verder onder de naam Wu Ming Foundation, dat zich vooral richt op literatuur. Alle schrijfsels van Wu Ming (en Luther Blissett) zijn gratis te downloaden, ook 54, het belangrijkste boek. Wie achter de naam Wu Ming schuilgaat is niet echt duidelijk: de schrijvers wensen anoniem te blijven en laten zich aanspreken als Wu Ming 1, Wu Ming 2, Wu Ming 3, Wu Ming 4 en Wu Ming 5. Enkele van hen hebben ook solo-projecten op hun naam staan, eveneens gratis te downloaden.

Bibliografia

1999 | Q	Q | 2002
2000 | Pantegane e sangue
2000 | Canard à l'orange mécanique
2000 | Asce di guerra
2002 | 54	54 | 2003

Curiosità

Op de website van Luther Blissett vind je een overzicht van alle grappen, acties, optredens en publicaties van het collectief. Een leuk voorbeeld is de grap die ze uithaalden met Don Gelmini, een populaire katholieke priester. Je vind de Engelse tekst onder 'A phone prank on Father Gelmini'.
Voor wie zich afvraagt waar ze in hemelsnaam de naam Luther Blissett uithaalden: de man bestaat echt, en speelde één seizoen bij AC Milan.
Een van de zusjes van Luther Blissett is 0100101110101101.org, ook al een stelletje grappenmakers.
Tot slot is er best een en ander te vinden over de seppuku, de rituele zelfmoord, ook wel gekend onder de naam hara-kiri. Hier vind je een fotootje van een seppuku-pleger.
Ook de Wu Ming Foundation heeft een eigen website, waar je een aantal boeken en verhalen kan downloaden. 54 is ook in het Nederlands af te halen. Verder vind je er uitleg over copyleft en de in 2008 ter ziele gegane nieuwsbrief GIAP. We leren er ook dat Wu Ming Chinees is voor 'anoniem' of 'vijf namen', 't is maar hoe je 't uitspreekt.

Eraldo Baldini

Biografia

Eraldo Baldini (1952) is schrijver sinds 1991, toen hij op Mystfest, een festival rond mystery en noir een prijs won voor het verhaal Re di Carnevale. Zijn doorbraak kwam er met de roman Mal’aria in 1998. Naast romans schrijft hij ook scenario’s en theaterstukken, en hij organiseert culturele evenementen.

Baldini studeerde culturele antropologie en etnografie, en woont in Porto Fuori.

Bibliografia

Het noir-genre, waarin Baldini uitblinkt, is een term overgenomen van het Franse roman noir. De roman noir evolueert naar een misdaad toe, in tegenstelling tot de roman policier, waarin meteen in het begin een moord gebeurt. In het Engels wordt naar noir fiction verwezen als een ondercategorie van de hardboiled thrillers. In plaats van een privédetective, speelt dan bijvoorbeeld een slachtoffer de hoofdrol. Overeenkomsten zijn een directe schrijfstijl en realisme, evenals een nadruk op seksuele relaties en zelfdestructieve neigingen van de hoofdfiguur. De tot nu toe vertaalde boeken zijn daar een goed voorbeeld van.

1997 | L'estate strana
1998 | Mal'aria	Mal'aria | 2006
1999 | Faccia di sale	Zoutgezicht | 2008
2000 | Gotico rurale
2001 | Tre mani nel buio
2001 | Terra di nessuno
2002 | Bambine
2002 | Medical thriller (met Carlo Lucarelli en Giampiero Rigosi)
2003 | Bambini, ragni e altri predatori
2004 | Nebbia e cenere	Nevel en as | 2007
2006 | Come il lupo
2006 | Halloween (met Giuseppe Belosi)
2007 | Le notte gotiche (met Massimo Cotto)
2007 | Melma
2008 | Quell'estate di sangue e di luna (met Alessandro Fabbri)
2009 | Il gladiatore dimenticato
2011 | L'uomo nero e la bicicletta blu
2012 | Tenebroso natale (met Giuseppe Belosi)

Curiosità

De Nederlandse uitgever Serena Libri ontdekte het noir-genre in 2006, en publiceerde al drie boeken van Baldini. Die heeft een eigen website, enkel in het Italiaans. Hij werd geïnterviewd door Gaetano Mistretta (in het Italiaans). Baldini werkte mee aan twee documentaire films. Baldini is afkomstig van de streek rond Ravenna en woont er nog steeds.

Niccolò Ammaniti

Biografia

Niccolò Ammaniti werd geboren in Rome op 25 september 1966. Wanneer hij bijna afstudeert in de biologie, begint hij te schrijven. Branchie! is het resultaat. Later volgt Nel nome del figlio, dat hij schrijft samen met zijn vader Massimo. De doorbraak bij het grote publiek komt er in 1996 met de verhalenbundel Fango. Nog later volgen de romans Ti prendo e ti porto via en Io non ho paura, dat verfilmd wordt. Voor Come Dio comanda ontvangt hij de Premio Strega.

Bibliografia

Ammaniti's werk omvat grofweg twee genres: het absurde van Kieuwen en Laat het feest beginnen enerzijds, en het ernstiger werk met Ik haal je op, ik neem je mee (tip), Ik ben niet bang (tip) en Zo God het wil anderzijds.

1994 | Branchie!	Kieuwen | 2006
1995 | Nel nome del figlio
1996 | Fango	Het laatste oudejaar van de mensheid | 2003
1999 | Ti prendo e ti porto via	Ik haal je op, ik neem je mee | 2004
2001 | Io non ho paura	Ik ben niet bang | 2002
2002 | Fa un po' male
2005 | Sei il mio tesoro	Jij bent mijn schat | 2006
2006 | Come Dio comanda	Zo God het wil | 2007
2009 | Che la festa cominci	Laat het feest beginnen! | 2010
2010 | Io e te	Jij en ik | 2010
2012 | Il momento è delicato	Een delicaat moment | 2012
2015 | Anna	Anna | 2016

Curiosità

Ammaniti heeft een officiële site, in het Italiaans en het Engels. In het Nederlands vind je een interview over Ik haal je op, ik neem je mee bij Het Nieuwsblad. Ammaniti heeft ook zijn eigen Wikipedia-artikeltje. Verder vind je (als je geluk hebt) info bij zijn opeenvolgende uitgevers, zijnde Wereldbibliotheek, Vassallucci, Prometheus, Rothschild & Bach en tegenwoordig Lebowski. Van een uitgeverijhopper gesproken... Io non ho paura werd verfilmd, net als Come Dio comanda.